Δύο ποτά, δύο θρύλοι, Gdańsk, Πολωνία

Στην καρδιά του Γκντανσκ, ανάμεσα στα πολύχρωμα κτήρια της Παλιάς Πόλης, στέκεται ο Ποσειδώνας, ο θεός της θάλασσας, πάνω από το διάσημο συντριβάνι του. Το μπρούτζινο άγαλμά του μοιάζει να φυλάει την πόλη, θυμίζοντας στους περαστικούς ότι η ευημερία του Γκντανσκ χτίστηκε πάνω στο νερό, τα πλοία και το εμπόριο.

Και εδώ αρχίζει ο θρύλος: λένε πως οι πρώτοι έμποροι έριχναν στο νερό χρυσά νομίσματα για καλή τύχη. Ο Ποσειδώνας, κουρασμένος από τα πολλά νομίσματα, χτύπησε την τρίαινά του και τα νομίσματα θρυμματίστηκαν σε μικρές νιφάδες χρυσού. Από αυτό το μαγικό νερό γεννήθηκε το διάσημο Goldwasser, ένα λικέρ με χρυσά φύλλα μέσα, που μοιάζει να έχει μέσα του τη δύναμη και την ιστορία της θάλασσας.

Αλλά αν η πόλη ζει από τη θάλασσα, η Πολωνία ζει και στα δάση της. Στα παρθένα δάση Białowieża, οι ζούμπρες βόσκουν ανάμεσα σε μυθικά βότανα. Το πιο διάσημο είναι το bison grass, που δίνει στην πολωνική βότκα Żubrówka το χαρακτηριστικό άρωμά της, σαν βανίλια και καραμέλα. Το βότανο ονομάζεται στα αγγλικά bison grass γιατί τα ζούμπρα (ευρωπαϊκοί βίσονες) έτρωγαν τα φύλλα του. Λέγεται ότι οι ντόπιοι κυνηγοί και δασοφύλακες το έφτιαχναν για να “κρατούν κοντά” την αγριάδα του δάσους και την δύναμη του ζώου μέσα σε ένα μπουκάλι. Παραδοσιακά, το Żubrówka ήταν και συμβολικό ποτό καλωσορίσματος για ταξιδιώτες και επισκέπτες των δασών.

Εγώ πάλι, αν και βρέθηκα στο λιμάνι της Βαλτικής τίμησα τα μυθικά βουνά πίνοντας την πασίγνωστη στην Πολωνία βότκα Żubrówka.