Η Κολώνα της 14ης Ιουλίου στην πλατεία της Βαστίλης είναι επιβλητική και ιστορικά σημαντική, αλλά προσωπικά δεν με ενθουσίασε. Η γεωμετρική αυστηρότητα και η αποστασιοποιημένη παρουσία της την κάνουν να φαίνεται λιγότερο ζωντανή. Η στήλη σχεδιάστηκε από τον γάλλο αρχιτέκτονα Ζαν-Αντουάν Αλαβουάν (Jean-Antoine Alavoine), ενώ το άγαλμα στην κορυφή, ο Γένιος της Ελευθερίας (Génie de la Liberté), δημιουργήθηκε από τον γλύπτη Ογκύστ Ντιμόν (Auguste Dumont). Στη στήλη, η κορυφή του αγάλματος κρατά το Φλόγιστρο και τα Χειροπέδια, σύμβολα ελευθερίας και αντίστασης, υπενθυμίζοντας το θάρρος και τον αγώνα των επαναστατών.
Αντίθετα, η στάση μετρό Bastille με την τοιχογραφία της γραμμής 1 με κέρδισε, ένιωσα έκπληξη όταν την είδα. Η τοιχογραφία δημιουργήθηκε το 1989, για να τιμηθούν τα 200 χρόνια από την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης. Οι πλατφόρμες διακοσμήθηκαν από τις καλλιτέχνιδες Λιλιάν Μπελεμπέρ (Liliane Belembert) και Οντίλ Ζακώ (Odile Jacquot), και η σύνθεση καλύπτει περίπου 130 μέτρα, χρησιμοποιώντας πάνω από 2.000 πλακίδια. Απεικονίζει ζωντανές σκηνές από την κατάληψη της Βαστίλης και τις λαϊκές εξεγέρσεις. Τα ζωντανά χρώματα και τα σύμβολα κάνουν την ιστορία άμεση και βιωματική, προσφέροντας μια πολύ πιο ζωντανή σύνδεση με το πνεύμα της Επανάστασης.
Όπως και να έχει, η πτώση της Βαστίλης παραμένει σύμβολο της ελευθερίας και του λαϊκού αγώνα, που εμπνέει ακόμα και σήμερα τόσο μέσα από τα μνημεία όσο και μέσα από την τέχνη, όπως η ζωντανή τοιχογραφία της στάσης μετρό, που φέρνει την ιστορία πιο κοντά στον καθένα.
Παρίσι, Γαλλία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου