Φαντάσου ένα μικρό χώρο, ένα ταβερνάκι στην Ανδαλουσία. Η φλόγα από τα κεριά τρεμοπαίζει στους τοίχους. Στη μέση, ένας χορευτής φλαμένκο, με έντονη εστίαση, κινείται αργά στην αρχή, με κάθε βήμα και κάθε πάτημα να φαίνεται βαρύ και γεμάτο συναίσθημα.
Τα πόδια χτυπούν τον ρυθμό πάνω στο ξύλινο πάτωμα, σαν καρδιακοί παλμοί.
Τα χέρια και το σώμα του μοιάζουν να αφηγούνται μια ιστορία: πόνο, αγάπη, πάθος.
Ο τραγουδιστής πίσω του τραγουδάει με μια φωνή που δονεί το χώρο, γεμάτη θλίψη αλλά και δύναμη.
Ξαφνικά, συμβαίνει το duende:
Η ενέργεια αλλάζει· δεν είναι πια απλώς χορός ή τραγούδι, αλλά κάτι που «αιωρείται» στον χώρο.
Οι θεατές νιώθουν ανατριχίλα ή δάκρυα στα μάτια τους χωρίς να ξέρουν ακριβώς γιατί.
Κάθε κίνηση, κάθε νότα, φαίνεται να έχει σκοπό πέρα από τον χορευτή ή τον μουσικό. Είναι σαν να «μιλάει» απευθείας στην ψυχή.
Το duende δεν μπορεί να σχεδιαστεί. Έρχεται ξαφνικά, σαν μαγική σπίθα, και φεύγει εξίσου γρήγορα. Η στιγμή αυτή είναι που το φλαμένκο γίνεται καθαρή τέχνη της ψυχής.
*Ο όρος έγινε διάσημος από τον ισπανό ποιητή και φλαμένκο θεωρητικό Federico García Lorca
Το βίντεο που ακολουθεί νομίζω μιλάει..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου