Κολοσσαίο, Ρώμη

Στο Κολοσσαίο

, οι μονομάχοι ήταν τα αστέρια του θεάματος: σιδερένιοι και θαρραλέοι, μάχονταν για ζωή και θάνατο στο κέντρο του σταδίου, ενώ οι θεατές παρακολουθούσαν συγκλονισμένοι από τα ψηλά καθίσματα.

Λιγότερο γνωστό όμως είναι ότι στις πρώτες δεκαετίες, το στάδιο μπορούσε να πλημμυρίζει για να φιλοξενήσει ναυμαχίες. Μέσα σε λίγες ώρες, υπόγειες δεξαμενές και κανάλια έφερναν νερό, και μικρά πλοία «μάχονταν» στο κέντρο, δημιουργώντας μια ζωντανή σκηνή πολέμου. Μετά την παράσταση, το νερό αποστραγγιζόταν γρήγορα μέσα σε άλλες λίγες ώρες, αφήνοντας το στάδιο έτοιμο για μονομαχίες ή άλλες εκδηλώσεις.

Παρότι η αυτοκρατορία είχε χρήματα, οι ναυμαχίες σταμάτησαν γρήγορα λόγω της πολυπλοκότητας και του κόστους: η πλήρωση και η εκκένωση του σταδίου απαιτούσε πολύπλοκα υδραυλικά συστήματα και πολλούς εργαζόμενους, οι συνεχείς πλημμύρες οδηγούσαν σε φθορά τα υπόγεια, και κάθε παράσταση ήταν επικίνδυνη για συμμετέχοντες και θεατές λόγω στατικοτητας της κατασκευής

Όταν χτίστηκε, ήταν εξαιρετικά πολυχρωμο και λαμπερό. Οι εξωτερικοί τοίχοι ήταν καλυμμένοι με λευκό μάρμαρο και διακοσμημένοι με χρυσά και πολύχρωμα στοιχεία. Οι κιονοστοιχίες και τα αγάλματα στα πάνω επίπεδα είχαν ζωντανά χρώματα, ενώ τα σκαλιστά ανάγλυφα ήταν βαμμένα με κόκκινα, μπλε, και πράσινα χρώματα. Ουσιαστικά, για τους Ρωμαίους του 1ου αιώνα μ.Χ., το Κολοσσαίο έλαμπε κάτω από τον ήλιο και ήταν ένα εντυπωσιακό, πολυτελές θέαμα όχι μόνο για τις παραστάσεις αλλά και για την ίδια την αρχιτεκτονική του.

Ρώμη, Ιταλία