Ο Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου (1501–1504) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της Αναγέννησης και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αγάλματα στον κόσμο. Λαξευμένος από ένα τεράστιο κομμάτι λευκού μαρμάρου, ο Δαβίδ φτάνει τα 5,17 μέτρα ύψος και απεικονίζει τον βιβλικό ήρωα λίγο πριν από τη μάχη με τον Γολιάθ. Η μορφή του στέκεται γυμνή, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, αποπνέοντας ένταση, αυτοκυριαρχία και την αισιοδοξία του ανθρώπου της Αναγέννησης.
Όταν ολοκληρώθηκε, το 1504, τοποθετήθηκε στην πλατεία της Σινιορίας μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο, στο κέντρο της Φλωρεντίας. Εκεί συμβόλιζε την ελευθερία και τη δύναμη της πόλης-κράτους, που, όπως ο Δαβίδ, στεκόταν αντιμέτωπη με πολύ ισχυρότερους αντιπάλους. Για σχεδόν τέσσερις αιώνες το άγαλμα έμεινε εκτεθειμένο στη βροχή, τον ήλιο και τις πολιτικές αναταραχές· μάλιστα, κατά την εξέγερση του 1527, χτυπήθηκε από πέτρες και έσπασε το αριστερό του χέρι.
Καθώς ο χρόνος και τα στοιχεία της φύσης απειλούσαν την ακεραιότητά του, αποφασίστηκε η μεταφορά του. Έτσι, το 1873 ο Δαβίδ μετακινήθηκε με μεγάλη επιμέλεια στην Galleria dell’Accademia, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Στην αρχική του θέση, στην Piazza della Signoria, τοποθετήθηκε ένα πιστό αντίγραφο για να θυμίζει την παρουσία του στο δημόσιο χώρο.
Φλωρεντία, Ιταλία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου