Η Μονμάρτη είναι ένας λόφος στη βόρεια πλευρά του Παρισιού. Το όνομά της σημαίνει κυριολεκτικά «Λόφος των Μαρτύρων» (Mont des Martyrs), και η προέλευσή του συνδέεται με έναν από τους πιο διάσημους θρύλους της πόλης.
Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ μαρτύρησε ο Άγιος Διονύσιος του Παρισιού, πρώτος επίσκοπος της πόλης, γύρω στο 250 μ.Χ. Μαζί του μαρτύρησαν ο ιερέας Ελευθέριος και ο διάκονος Ρουστικός. Ο θρύλος αφηγείται ότι, μετά τον αποκεφαλισμό του από Ρωμαίους αξιωματούχους, ο Διονύσιος πήρε το κεφάλι του στα χέρια και περπάτησε ψέλνοντας μέχρι το σημείο όπου σήμερα βρίσκεται η Βασιλική του Saint-Denis, λίγο έξω από το Παρίσι. Αυτό το θαύμα καθιέρωσε τον λόφο ως ιερό χώρο και έδωσε το όνομά του στη Μονμάρτη.
Κατά τον Μεσαίωνα, η Μονμάρτη παρέμεινε ένα μικρό χωριό έξω από τα τείχη της πόλης, με μοναστήρια και ανεμόμυλους, διατηρώντας τον θρησκευτικό της χαρακτήρα.
Στον 19ο αιώνα, όπως ειναι γνωστό, η συνοικία μετατράπηκε σε καταφύγιο για καλλιτέχνες, ζωγράφους, ποιητές και μποέμ δημιουργούς. Εκεί έζησαν και δημιούργησαν προσωπικότητες όπως ο Βαν Γκογκ, ο Πικάσο, ο Τουλούζ-Λωτρέκ και ο Ρενουάρ. Τότε ηταν μια φθηνή συνοικία!
Η σημερινή εκκλησία της Μονμάρτης, η Basilique du Sacré-Cœur, δεν είναι αφιερωμένη στον Άγιο Διονύσιο και δεν βρίσκεται στο σημείο του μαρτυρίου του. Χτίστηκε μεταξύ 1875 και 1914, μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και την Παρισινή Κομμούνα. Συγκεκριμένα, το 1870, μετά τη στρατιωτική ήττα της Γαλλίας στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, και την εξέγερση της Παρισινής Κομμούνας (1871), πολλοί θεώρησαν ότι η χώρα χρειαζόταν ένα θρησκευτικό σύμβολο μετάνοιας και συμφιλίωσης.
Μια επιτροπή της Καθολικής Εκκλησίας προώθησε την ιδέα της ανέγερσης ενός ιερού ναού αφιερωμένου στην Ιερή Καρδιά του Ιησού (Sacré-Cœur), που θα συμβόλιζε την
πίστη και την ελπίδα για εθνική αναγέννηση.
Το λευκό ασβεστολιθικό της χρώμα και η θέση της στην κορυφή του λόφου δίνουν στην εκκλησία μια επιβλητική παρουσία, ορατή από πολλά σημεία του Παρισιού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου