Το Μνημείο του Ολοκαυτώματος (Memorial to the Murdered Jews of Europe) βρίσκεται στο κέντρο του Βερολίνου, κοντά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου. Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη με μετρό (στάση Brandenburger Tor).
Το έδαφος, έκτασης περίπου 19.000 τ.μ., έχει μια κυματιστή, κυλιόμενη μορφολογία. Σε συνδυασμό με τις 2.711 τσιμεντένιες στήλες, που διαφέρουν σε ύψος από μερικά εκατοστά έως πάνω από 4 μέτρα, δημιουργείται η αίσθηση ότι χάνεσαι μέσα στο μνημείο. Οι στήλες δεν φέρουν ονόματα. Ίσως θέλουν να δείξουν ότι οι δολοφονίες του ναζιστικού καθεστώτος ήταν ποικίλες: Δεν ενδιέφεραν οι προσωπικές ιστορίες· σκότωναν απλώς ό,τι δεν ταίριαζε στο αφήγημα του ναζισμού. Ή, ίσως, η τεράστια αυτή έκταση δεν μπορεί να χωρέσει τη φρίκη του πολέμου.
Το μνημείο μπορεί να σε βάλει να αναμετρηθείς με την ιστορία σου. Άλλοτε βλέπεις τον ορίζοντα ανάμεσα στις κοντές στήλες, άλλοτε χάνεσαι ανάμεσά στις ψηλές. Είσαι σε έναν λαβύρινθο. Οι ερμηνείες είναι ανοιχτές.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο νόημα. Όπως λέει ο αρχιτέκτονας του έργου, Peter Eisenman:
«Μπορείς να μπεις, να περπατήσεις, να χαθείς, να βγεις ξανά – όπως στη ζωή.»
Σε άλλη δήλωσή του πρόσθεσε:
«Η νοσταλγία για το Ολοκαύτωμα είναι σίγουρα κάτι που δεν αντέχω… Αυτό που ήθελα να κάνω ήταν να εξουδετερώσω την ιδέα του Ολοκαυτώματος ως μια συνεχιζόμενη ουλή στη σύγχρονη ζωή.»
Και ολοκληρώνει:
«Όσο συνεχίζεται η συζήτηση μεταξύ των Γερμανών για αυτό το μνημείο, η αρχιτεκτονική μου έχει πετύχει όσο περισσότερο θα μπορούσε.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου